حدّ در اين مورد نسبت به كنيز نصف نشده و همچون موارد ديگر نيست كه شرعا عقوبتش نصف عقوبت زنان حرّه باشد ولى اگر ادّعاء كرد كه زنيكه مولايش مىباشد وى را به اين كار وادار نموده اين ادّعاء از وى مسموع است همانطورى كه عبد اگر ادّعاى اكراه از جانب مولى راجع به لواط را بنمايد پذيرفته مىشود . قابل توجه آنكه آنچه ذكر گرديد در صورتى است كه مساحقه‌كننده بالغ و عاقل باشد بنابراين اگر زن مجنون يا دختر صغير به اين عمل مبادرت ورزند تنها تأديب خواهند شد . و اگر زن بالغ و عاقلى با ايندو مساحقه نمود وى را حدّ زده ولى آن دو را مورد حدّ قرار نمىدهند . و بعضى از فقهاء فرموده‌اند : زن مساحقه‌كننده در صورتى كه محصنه باشد وى را رجم و سنگسار مىنمايند بدليل فرموده مولانا الصّادق عليه السلام كه فرمودند : حدّ مساحقه‌كننده همچون حدّ زانى است . و چون زانى محصن را سنگسار مىنمايند پس مساحقه‌كننده را نيز در صورت محصن بودن بايد رجم و سنگسار نمود . شارح ( ره ) مىفرماين : اين استدلال مردود است زيرا تعبير به [ حدّ الزّانى ] در روايت اعمّ از رجم و غير آن است لذا به منظور جمع بين اين روايت و اخبارى كه به [ جلد ] تعبير نموده لازم است عام را بر خاص يعنى حدّ را بر جلّد حمل كنيم . قوله : و حدّه مأة جلّدة : ضمير در [ حدّه ] به سحق راجعست .